Wieteke, 4 juni 2011
Irak Bagdad 39°

Nieuwe baan

Ik hield het zo goed vol de eerste weken, maar de klad is er weer in geschoten. Ben niet zo goed in het bijhouden van een blog, maar hier dus weer een update en wat foto’s.
Heb ook wel wat nieuws te melden. Ik heb een nieuwe baan gevonden; per 4 juli begin ik bij Save the Children als Program Development Manager. Dat houdt eigenlijk niets anders in dat ik samen met de programmateams nieuwe projecten ontwikkel en voorstellen schrijf. Een beetje hetzelfde als wat ik nu doe. Ook deze baan is in Irak, maar mijn standplaats zal Sulaymaniyah zijn, dat ligt in het noordoosten in de Koerdische regio. Deze regio is een stuk rustiger dan Bagdad, dus hopelijk heb ik dan ook iets meer bewegingsvrijheid. Ik zal verder wel af en toe af moeten reizen naar Bagdad en Basra (in het zuidelijke puntje van Irak). Ik heb er erg veel zin in, weer een nieuwe uitdaging.
Maar eerst ga ik op een welverdiende vakantie naar Istanbul waar ik erg naar uitkijk. Dus nog twee weekjes Bagdad, dan 10 dagen Amman en aansluitend een week Istanbul. Dan kan ik helemaal fris beginnen aan mijn nieuwe avontuur.
Het leventje in Bagdad gaat z’n gangetje. Af en toe gaan we naar een barbecue bij een andere NGO, maar verder niet zoveel bijzonders. Heb laatst wel mijn eerste huwelijksaanzoek gehad. Ik had een afspraak in de zwaarbewaakte internationale zone. Om binnen te komen moet je eerst een aantal dagen eerder toestemming aanvragen en dan kun je naar binnen. Je meldt je bij een poort waar het leger de ingang bewaakt. Eén van deze mannetjes begon met me te kletsen in heel gebrekkig Engels. Ik had net mijn paspoort afgegeven en de mensen aan de andere zijde waren aan het controleren of ik een afspraak had, dus deze man zag zijn kans schoon voor een praatje. Hij hoopte dat ik niet naar binnen zou kunnen want dan kon ik lekker bij hem en z’n vriendjes blijven. Ik lachen en al lang blij toen de poort eenmaal open ging. De volgende dag had ik een receptie in de internationale zone en weer moest ik me melden bij dezelfde poort en wie staat daar…. Ja hoor mijn vriend. Hij zag me al aankomen dus wij maken weer een praatje. Hij had al gezien dat ik geen ring had, maar om het zeker te weten vroeg ie nog wel even of ik getrouwd was of een vriend had. Nee dus, maar in dat geval konden wij wel wat samen beginnen. Hij wilde wel met me trouwen, maar dan moest ik wel eerst even bij hem thuis langs komen om zijn zus en moeder te ontmoeten. Ik moest er alleen maar om lachen, vond de hele situatie eigenlijk wel grappig. De man zelf kon er gelukkig ook wel om lachen.
Op het werk gaat het eigenlijk ook wel goed. Ik heb het eindelijk iets minder druk dan voorheen. Eerder waren er een hoop rapportagedeadlines van donoren en moesten er een aantal projectvoorstellen ingediend worden. Nu zijn de deadlines iets meer verspreid, dus heb ik ook wat meer mogelijkheden om het veld in te gaan en de projecten te bezoeken. Op de website van ACTED is een stukje te lezen over een groepje vrouwen die tapijten leren maken: http://www.acted.org/en/mutual-assistance-helps-marshlands-women-link-entrepreneurship-and-community-development. Een volgend artikel over het verbouwen van het huis van een gescheiden vrouw volgt nog en zal waarschijnlijk binnenkort hier te lezen zijn: http://www.acted.org/en/iraq.

Groetjes,
Wieteke

Wil je Wieteke in Irak bellen? Bel dan goedkoop via HalloBuitenland.nl